درتاریخ معاصر بهاییت بیش از آنکه موضوعی استعماری، محفلی،مذهبی و آخرالزمانی باشد موضوعی اجتماعی است. بابیت از نایب امام غایب به امام غایب، پیامبر و خدابودن ختم شد و در نهایت در دوشاخه ازلی و بهایی ادامه حیات داد. نگاه به این سیر تا کنون کاملا یکجانبه، با احتیاط و نادرست بوده است. تفکرات جمهوری خواهانه، رادیکال، عملگرایانه وحتا تروریستی ازلیان بخصوص در مشروطیت بدون مطالعه باقی مانده است. بهاییان تفکرات محفلی،تجاری ، جهانی و پنهانی در پیش گرفتند. این گونه انتخابات، اقبالات اجتماعی به دلایل کاملا اجتماعی بوده است. رویارویی حیثیتی بابیان با شیعیان و ملایان سبب شده که تاریخ اجتماعی ایشان کاملا بدون مطالعه و سطحی باقی بماند
برچسب:
نویسنده: هستی شریفی