از جهاتی باید به یهودیان حق داد كه مسیح را باور نكنند. محمد و موسی مانند انسانهای عادی زاده شدند؛ شغل پیدا كردند و پس از چهل سال درست در سن پختگی پیامبر شدند. سرانجام هر دو در بستر مانند انسانهای دیگر قبض روح شدند و به خاك پیوستند. اما مسیح بی آنكه پدری داشته باشد از دختری باكره زاده شد. در گهواره سخن گفت؛ یكلم الناس فی المهد و كهلا من الصالحین و بنا بر آیات قران گفت كه من مسیح پسر مریم هستم وباز بنابر گفته قرآن از همین جا پیامبری او آغاز می شود؛ انی عبدالله اتینی الكتاب و جعلنی نبیا. سرانجام او نیز عروج به اسمان است و باز هم بنابر گفته قران او زنده است و نه به صلیب كشیده شده و نه دار زده شده است بلكه فردی شبیه به كشته شده است
برچسب:
نویسنده: هستی شریفی