هیچ های ایدوولوژیک

در تاریخ آمده است که در روز هشتم محرم سال 61 امام حسین قاصدی برای عمر سعد فرستاد تا ازاو برای انجام پاره ای از کارهای عقب مانده اش مانند بدهی و امانات و.. مهلت بگیرد.این واقعه در مقتل ابن خیاط هم گفته شده است. دلیل محکم مورخان برای چنین درخواستی مسجل شدن بی پایان بودن این سفر برای امام حسین بود. شمر و عمر سعد شک کردند که امام حسین برای رسیدن کمک از سویی قصد وقت کشی دارد. بعد از چندین رد وبدل شدن پیک از سوی امام و عمر سعد سرانجام قرار شد در صبح روز نهم محرم امام و عمر سعد درکنار فرات یکدیگر را ببینند و به سان امرای عرب در گوشه ای نشستند و همراهان انها یعنی عباس و حفص پسر عمر سعد آنها را نظاره کردند. قصد ما مقل خوانی و داستان گویی نیست. قصد بیان یک دیدگاه ایدوولوژیک نسبن به حاکم و حاکمیت است که هنوز در جامعه ما به دلیل پایبندی به عقاید تشیع وجود دارد.